در میدان نیکوکاری دانشگاه فردوسی مشهد، در نزدیکی دهکده المپیاد، دیوار نگارهای بزرگ و پرفروغ، جلوهنمایی میکند.
بنری بزرگ که نام تعدادی از زنان سرآمد تاریخ سرزمینمان ایران بر روی آن درج شده است.
از گردآفرید و سیندخت شاهنامه که مرزبان ایران بودهاند و سفیر صلح تا سردار مریم بختیاری که پاسدار استقلال ایران در مقابل بیگانگان در دوران مشروطه بوده است؛
از بی بی خانم استرآبادی و طوبی آزموده که در سال ۱۲۸۵ و ۱۲۸۶ شمسی با ساخت نخستین مدارس برای دختران ایران روشنگری کردند تا مریم عمید سمنانی که این آگاهیها را در قالب انتشار روزنامه شکوفه (۱۲۹۲ش) ادامه داد؛
از بانوی مجتهده امین اصفهانی که از نخستین زنان مفسر قرآن و نگارنده کتاب تفسیر است تا کُنشگرانی چون مهلقا ملاح فعال محیطزیست ایران؛
از دکتر بدرالزمان قریب و دکتر ژاله آموزگار که مروج فرهنگ، زبان و تاریخ باستانی ایران هستند تا دکتر آلنوش طریان پیشگام اختر فیزیک و دکتر هما زنجانیزاده پیشگام انجمن جامعهشناسی ایران و مطالعات حوزه زنان.
در میان نام درخشان استادان دانشگاه فردوسی مشهد، فروغی افزون دارد.
ایران و ایرانی به خود میبالد از وجود چنین زنان کنشگر، مسئولیتپذیر، دغدغهمند و مهین دوست.
نام استادان و فرزانگان دانشگاه فردوسی مشهد، بر سپهر فروغ زنان ایران، میدرخشد:
دکتر هما زنجانیزاده
دکتر آذر زرین
دکتر الهه کفشدار گوهرشادی
دکتر محبت محبی
دکتر سهیلا پیروزفر
دکتر نرگس صالحنیا
دکتر اعظم امینی
دکتر سحر ملازاده بیدختی
دکتر الهه ابراهیمزاده آبکوه
دکتر فاطمه هلن قانع استاد قاسمی
دکتر مریم طلایی
دکتر زهرا طبیبی
دکتر آزاده کریمی
شهیده مهسا احمری
\
